۱۲۷ هزار کیلومتر با هیوندای توسان ۲۰۰۷

هیوندای توسان 2007

۱۲۷ هزار کیلومتر با هیوندای توسان ۲۰۰۷

هیوندای توسان نسل اول، همان کیا اسپورتیج نسل دوم است که در حد فاصل سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ به بازار‌های جهانی عرضه می‌شد.

سال ها از ورود خودروهای کره ای به کشورمان می‌گذرد، اما هنوز هم هستند افرادی که به کارایی و دوام این خودروها شک دارند، اما گذشت زمان، بهترین روشنگر صحت و سقم این اتهام بوده است، حالا که بسیاری از کره ای‌های اولیه به خودروهای کارکرده مبدل شده‌اند، به خوبی می‌توان میزان دوام و کارایی آن ها را در بلند مدت سنجید، نسل نخست هیوندای توسان، یکی از اولین کراس اوور‌های بازار ایران بود، خودرویی که در زمره نخستین تجربه‌های هیوندای در کلاس CROSS OVER به حساب می‌آید و در بازارهای جهانی نیز به عنوان محصولی بسیار ارزان قیمت (کمتر از ۲۰ هزار دلار) عرضه می‌شد.در ادامه تجربه نگهداری از این کره ای ارزان قیمت را، پس از گذشت شش سال و طی ۱۲۷ هزار کیلومتر در جاده‌های ناهموار کشورمان با شما به اشتراک می‌گذاریم.

 

 

توسان در یک نگاه

هیوندای توسان نسل اول، همان کیا اسپورتیج نسل دوم است که در حد فاصل سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ به بازار‌های جهانی عرضه می‌شد، پلت فرم مشترک با هیوندای النترا، اشتراک فنی با میتسوبیشی و تجربه بدست آمده از نسل اول کیا اسپورتیج، از عواملی هستند که توسان را به خودروی ساده ، نه چندان زیبا و ارزان قیمت مبدل کرده اند.جالب آنکه در سال ۲۰۰۹ دو قلو توسان / اسپورتیج، به عنوان دومین خودرو ارزان قیمت بازار آمریکا رده بندی می‌شد و از سوی دیگر در گزارش سالانه مجله CONSUMER RIPORTS نیز در میان با دوام ترین خودروهای بازار آمریکا جای می‌گرفت.

طراحی

توسان را نمی توان خودروی زیبایی دانست، طراحی هوشمندانه و متقارن در هر زاویه ای به چشم می‌خورد، اما ترکیب چراغ‌های بزرگ و برجسته جلو و جلوپنجره کوچک و کم عرض به چهره خودرو آسیب جبران ناپذیری زده است.البته شرایط برای کیا اسپورتیج اندکی بهتر است، در نمای جانبی نیز پنل‌های محافظ پلاستیکی که گلگیرهای جلو و عقب و قسمت پایینی درب ها را در بر می‌گیرند بد جوری توی ذوق می‌زند.البته باید گفت که همین صفحات محافظ در عمل بسیار مفید هستند و از آسیب رسیدن به بدنه فلزی خودرو در تصادفات جزئی حد زیادی جلوگیری به عمل می‌آورند.نمای عقب طراحی خوب و متناسبی دارد که تنها ایراد وارد به آن، نبود خشونت خاص خودروهای SUV و آفرود است، در واقع طراحی ظاهری توسان به خوبی می‌تواند معرف توانایی‌های فنی خودرو در گذر از مسیرهای ناهموار باشد و تاکید هیوندای بر شهری بودن خودرو را به رخ بکشد.

فضای داخلی

جالب است که برخی خطوط بدنه توسان، همچون خط‌های V شکل درب موتور، به درون خودرو نیز راه یافته اند و ادامه آن ها را می‌توان بر روی داشبورد دید.پنل میانی کمی به سمت راننده زاویه دارد که به بهبود ارگونومی کمک می‌کند، تسلط به محیط پیرامون و میدان دید نیز در حد بهترین هاست، اما مهمترین نکته آزار دهنده شاید، پلاستیک فوق العاده خشک فرمان و داشبورد باشد که با رنگ طوسی خود، ناخواسته هر فردی را به یاد خودروی ارزان قیمتی همچون پراید می‌اندازد.

البته پس از گذشت قریب به ۱۳۰ هزار کیلومتر باید گفت که کیفیت مونتاژ قطعات بسیار خوب است و میزان سر و صدای قطعات داخلی در حد قابل قبولی ارزیابی می‌شود.صندلی‌های جلو مشخصات خوبی دارند و به گرمکن نیز مجهزند، اما صندلی ردیف پشتی از گونه بسیار ساده و نیمکتی شکل است و نمی توان آن را راحت یا در برگیرنده توصیف کرد.در سرتاسر کابین فضاهای مختلفی برای جای دادن اشیاء تعبیه شده و همینطور صندلی‌های ردیف پشتی و شاگرد نیز قابلیت خوابانیدن دارند تا حمل اشیاء بزرگ نیز به راحتی امکان‌پذیر باشد.

باید گفت که مهندسان هیوندای به جزییات نیز توجه فراوانی داشته اند و توسان از آنچه که بنظر می‌رسد کاربردی تر ظاهر می‌شود، برای مثال کانال‌های مربوط به بخار زدایی شیشه ها، در مورد شیشه‌های جانبی نیز کارایی دارند، تا بخار مانع اشراف راننده بر روی آینه‌های جانبی نشود. فضای کاری راننده کاملا حرفه ای و ارگونومیک طراحی شده و دسترسی آسانی به تمام ادوات کابین وجود دارد.

عملکرد و مشخصات فنی

توسان با یک پیشرانه V6 2.5 لیتری به کشورمان راه یافته است که اتفاقا یکی از ساخته‌های خوشنام میتسوبیشی است و در مدل‌های دیگری نظیر نسل دوم کیا اپتیما نیز به کار گرفته می‌شده است.این پیشرانه توانایی تولید ۱۷۳ اسب بخار قدرت را در ۶۰۰۰ RPM و ۲۴۱ نیوتن متر گشتاور را در ۴۰۰۰ دور بر دقیقه دارد.

گیربکس چهار سرعته خودکار در شرایط رانندگی معمولی این نیرو را به چرخ‌های جلو می‌رساند، اما درگیر کردن دیفرانسیل عقب نیز با فشردن کلید ۴WD امکان پذیر می‌شود که تا سرعت ۴۵ کیلومتر بر ساعت می‌تواند به یاری چرخ‌های جلو بیاید، در شرایط سخت، امکان بهره گیری از قفل دیفرانسیل نیز برای توسان در نظر گرفته شده است تا گذر از مسیرهای پر شیب خارج جاده ای ممکن شود.تعلیق برای چرخ‌های جلو از نوع مک فرسون و برای محور عقب نیز به صورت چند اتصالی در نظر گرفته شده است و فاصله کف خودرو از سطح مسیر نیز مناسب است، از این رو باید گفت که توسان از نظر قابلیت‌های آفرود یک سرو گردن از سایر کراس اوور‌های هم قیمت موجود در بازار برتر عمل می‌کند و به خصوص نسبت به خودروهای چینی تک دیفرانسیل مزیت‌های چشمگیری دارد، در واقع توسان را می‌توان از نظر کلاس بندی آفرود با سوزوکی گرند ویتارا یا تویوتا RAV4 مقایسه کرد.

رانندگی

در آغاز حرکت به سرعت می‌توان دریافت که قدرت ۱۷۰ اسبی پیشرانه برای حرکت بخشیدن به وزن ۱٫۶ تنی توسان کافیست و می‌توانید انتظار شتاب گیری قابل قبولی را داشته باشید.به لطف گشتاور نسبتا بالا، کشش خودرو در مواجه با مسیرهای پر شیب نیز مناسب به نظر می‌رسد و گیربکس نیز علیرغم تکنولوژی قدیمی خود، در بسیاری شرایط عملکردی سریع و قابل قبول را از خود به نماش می‌گذارد، آنچنان که در هنگام شتاب گیری‌های ناگهانی می‌توانید انتظار دو معکوس همزمان را نیز داشته باشید، اما با این وجود، مصرف سوخت به خصوص در سیکل درون شهری زیاد به نظر می‌رسد که در رانندگی پرشتاب تا مرز ۱۴ لیتر نیز افزایش می‌یابد.در شرایط بزرگراهی وضعیت بهتر است و می‌توان انتظار مصرفی در حدود ۹ لیتر در صد کیلومتر را داشت که با توجه به مشخصات پیشرانه و وزن خودرو، رقم بدی نیست.

  • قابل قبول

صدای پیشرانه در حد قابل قبولی به کابین راه می‌یابد، آنچنان که می‌توانید در حالت تیپ ترونیک، دنده ها را بر اساس صدای موتور تعویض کنید، اما در سرعت‌های بالا، صدای برخورد هوا به بدنه خودرو به شکل چشمگیری افزایش می‌یابد، بنابراین در مجموع باید گفت که توسان خودرو چندان کم صدایی نیست، فنربندی همچون بسیاری دیگر از خودروهای به اصطلاح شاسی بلند، اندکی محکم و خشن طراحی شده است تا از حرکات گهواره ای در پیچ ها کاسته شود، این مسئله به قیمت از دست رفتن نسبی راحتی تمام شده و باید در گذر از سرعت گیرهای پلاستیکی، انتظار شنیده شدن صدای ضربه و کوبش نسبی را داشته باشید، این مسئله به خصوص برای سرنشینان عقب که بر روی صندلی‌های نیمکتی نشسته اند، آزار دهنده به نظر می‌رسد، البته بیشتر از ضربه و کوبش، راه یافتن صدا به درون کابین است که احساس آسیب رسیدن به خودرو را به راننده القاء می‌کند. با این وجود جالب است که فنربندی توسان استحکام قابل توجهی دارد، آنچنان که پس از گذشت ۱۲۷ هزار کیلومتر هنوز هم نیازی به تعمیرات جلو بندی احساس نمی شود.

اگر قصد سریع راندن با توسان را داشته باشید، هندلینگ آن را در گذر از پیچ ها کمی ترسناک خواهید یافت، البته سامانه ESP به خوبی امنیت را تامین می‌کند، اما در صورت خاموش کردن این سامانه، تند پیچیدن با توسان به راستی دل و جرات ویژه ای می‌خواهد.البته در چنین شرایطی نیز وزن زیاد بر روی محور جلو، خودرو را به کم فرمانی متمایل می‌کند، و این کم فرمانی نخستین نشانه از خطرناک شدن شرایط است.

با این اوصاف بهتر است از رانندگی خشن و مانورهای ناگهانی با توسان پرهیز کنید.کروز کنترل قابل تنظیم یکی دیگر از آپشن‌های بسیار مفید برای مسافرت است که همچون مجموعه تهویه مطبوع اتوماتیک در توسان‌های موجود در کشور به شکل استاندارد وجود دارد.همچنین سانروف شیشه ای نیز شاید در برخی شرایط مفید و لذت بخش ظاهر شود، در عوض سیستم صوتی نیز در حد متوسطی ظاهر می‌شود و چندان مناسب حالِ موسیقی دوستان دو آتیشه نیست.

ایمنی

ترمزهای چهار چرخ دیسک به همراه ABS و ESP توانمندی بالایی در راستای توقف سریع و ایمن خودرو نشان می‌دهند.ایمنی غیر فعال خودرو نیز با وجود هفت کیسه هوا رضایت بخش است، چهار ستاره ایمنی از موسسات آزمایش تصادف اروپایی نشانگر همین موضوع است، تنها نکته قابل تامل در این خصوص، استحکام پایین ستون ها در هنگام واژگونیست که نتوانسته نمره قبولی آزمون خاص و سخت گیرانه سازمان IIHS را کسب کند.

نقاط ضعف

با اولین نگاه دقیق به محل نصب پیشرانه ، در خواهید یافت که مهندسان هیوندای با کمترین تغییرات موتور میتسوبیشی را بر روی اتاق توسان نصب کرده اند و همین نکته نیز سبب پیدایش برخی مشکلات شده است، موتور V6 بر روی بدنه توسان نسل دوم، از نظر دسترسی به بخش‌های مختلف، بی شک یکی از سخت ترین‌های دنیاست، آنچنان که برای تعویض شمع‌های سه سیلندری که در سمت فایروال قرار گرفته اند، باید بسیاری از قسمت‌های فوقانی پیشرانه باز شود، تعویض روغن نیز ماجرایی مشابه است، نه تنها تعویض فیلتر بلکه حتی ریختن روغن به درون موتور نیز به سختی انجام می‌شود.همین مسائل باعث می‌شود که بسیاری تعمیرکاران، تمایل چندانی به انجام سرویس‌های توسان نداشته باشند و حتی بسیاری مالکین نیز تعویض پر هزینه شمع را به تعویق اندازند.

جدای این مسئله، می‌توان پیشرانه V6 2.5 لیتری را نمونه ای کم دردسر و سازگار با بنزین معمولی دانست، ویژگی ای که به کل خودرو نیز قابل تعمیم است، آنچنان که در طول ۱۲۷ هزار کیلومتر، توسان به غیر از یک بار سوختن پمپ بنزین (در اثر تعویض دیر هنگام فیلتر بنزین) خرج اضافه دیگری را بر روی دست مالک نگذاشته اشت ، از مشکلات جزئی توسان نیز باید به طراحی نه چندان خوب خارجی، مواد ارزان قیمت داخل کابین، تکنولوژی قدیمی گیربکس و سرو صدای برخواسته از فنربندی اشاره کرد.

شرایط بازار

این روز ها خرید نمونه‌های دست دوم و سالم توسان با کارکرد نسبتا پایین با رقمی بین ۱۵۰ الی ۲۲۰ میلیون تومان امکان پذیر است، رقمی که توسان / اسپرتیج نسل قبل را مستقیم رو در روی چینی‌های جدید و البته رنو داستر قرار می‌دهد.

توسان امتحان خود را در شرایط کشورمان پس داده، از شبکه خدمات پس از فروش قابل قبولی برخوردار است و می‌تواند به عنوان یک خودرو کراس اوور با قابلیت‌های آفرود مناسب، برتر از بسیاری رقبا در بازار داخلی ظاهر شود، بنابراین اگر به یک خودرو دو دیفرانسیل با دوام مطلوب نیاز دارید و از سوی دیگر بودجه خرید خودروهایی چون میتسوبیشی ASX ، تویوتا RAV4 و رنو کولئوس را هم ندارید، می‌توانید بر روی توسان و اسپرتیج‌های قدیمی حساب کنید.

در پایان ضمن تشکر از افشین خالدی مالک محترم خودرو که با همکاری همه جانبه خود امکان تهیه این نوشتار را فراهم آوردند، جدول مشخصات فنی را به خوانندگان تقدیم می‌نماییم.

[تعداد: 3   میانگین:  5/5]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

من را از طریق ایمیل از پاسخ به دیدگاهم باخبر کن! بدون ارائه دیدگاه هم می‌توانید از دیدگاه های جدید در این مطلب باخبر شوید. اشتراک